ตำนานเจ้าแม่หนี่วา

         เจ้าแม่หนี่วา เป็นเทพธิดาที่ชาวจีนให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมากเนื่องจากว่าคนจีนส่วนใหญ่มีความเชื่อกันว่าคนเราเกิดขึ้นมาได้เพราะการดลบันดาลของเจ้าแม่หนี่วาโดยเชื่อกันว่าในสมัยดึกดำบรรพ์นั้นมีเทพธิดาที่ชื่อว่าเจ้าแม่หนี่วาได้ลงมาท่องเที่ยวยังโลกมนุษย์ซึ่งตัวเจ้าแม่เองนั้นมีรูปร่างลักษณะด้านบนเป็นหญิงสาวที่มีรูปร่างสวยงาม

ส่วนท่อนล่างตั้งแต่เอวลงมานั้นมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับมังกรเมื่อเจ้าแม่หนี่วาได้ลงมายังโลกมนุษย์ก็เห็นว่าบนโลกมนุษย์นั้นมีความสวยงามเป็นอย่างมากแต่เมื่ออยู่ไปนานๆเข้าเกิดความรู้สึกเงียบเหงาจึงได้นำดินเหนียวมาปั้นเป็นรูปร่างของมนุษย์แล้วเสกสรรให้ดินเหนียวนั้นกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชื่อว่ามนุษย์ขึ้นมาโดยเทพธิดาหนี่วานั้น

ได้มีการนำเม็ดทรายสีดำมาใส่เป็นปากและมีการวาดตาและเจาะหูทำให้มนุษย์มีรูปร่างสวยงามโดยเทพธิดาหนี่วายังมีการปั้นมนุษย์ออกเป็นชายและหญิงเมื่อเทพธิดาหนี่วาเห็นว่ามนุษย์ที่ปั้นมานั้นมีความน่ารักสวยงามจึงได้มีการปั้นอีกหลายๆคนขึ้นมาแต่เนื่องจากว่าปั้นมานานแล้วรู้สึกเหนื่อยจึงได้ใช้เถาวัลย์ นั้นจุ่มลงไปในดินเหนียว

แล้วสะบัดซ้ายทีขวาทีหลังจากนั้นดินเหนียวที่กระเด็นขึ้นมาก็เกิดเป็นมนุษย์ขึ้นซึ่งแต่ละคนก็มีรูปร่างหน้าตาแตกต่างกันออกไปบางคนก็มีความสวยงามบางคนก็มีความคิดเลวขี้เหร่ตามแต่การกระเด็นของดินเหนียว เทพธิดานี่หว่าไม่มีการสอนให้มนุษย์ดำรงเผ่าพันธุ์และใช้ชีวิตร่วมกันด้วยการสอนการเพาะปลูก

การล่าสัตว์มนุษย์นับตั้งแต่นั้นมาก็ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขแต่เราอยู่มาวันหนึ่งท้องฟ้าก็มืดครึ้ม ซึ่งสาเหตุนั้นมีจากมีเทพ 2 องค์ทะเลาะกันโดยเกิดจากเทพไฟและเทพน้ำทะเลเกิดการต่อสู้กัน เสาที่เคยค้ำโลกไว้พังทลายลง ไฟลุกโชนมอดไหม้ อุกาบาตรตกลงมายังมนุษย์โลก ทำให้แผ่นดินทั้งเก้าเกิดการแตกแยกออกจากกันรวมถึงมีเหล่าปีศาจร้ายและสัตว์ดุร้ายต่างๆออกมาทำร้ายมนุษย์โลก

ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้เจ้าแม่นี่หว่ารู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากที่เห็นมนุษย์ที่ตัวเองสร้างขึ้นมาได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ประเทศ 2 องค์ทะเลาะกันเจ้าแม่หนี่วาจึงได้นำหิน 5 สีมาหลอมรวมกันแล้วนำไปอุดที่รอยรั่วของฟ้าโดยใช้พลังทั้งหมดที่มี จนตนเองสูญเสียพลังไปมากในเมื่อท้องฟ้ากลับคืนสู่สภาพปกติ

และด้วยเจ้าแม่หนี่หว่ากลัวว่าเมื่อเวลาผ่านไปท้องฟ้าจะทรุดลงมาอีกจึงได้นำขาของเต่ายักษ์สี่ขามาค้ำท้องฟ้าเอาไว้ แทนเสาค้ำโลกทำให้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมามนุษย์ก็กลับมาใช้ชีวิตได้อย่างปกติสุขอีกครั้งหนึ่งและผู้คนก็เล่าลือถึงอิทธิฤทธิ์ของเจ้าแม่หนี่วาที่ได้มาช่วยเหลือชาวโลกในครั้งนั้นตั้งแต่นั้นตอนแรกนี้ว่ามันเป็นเทพธิดาที่คนจีนต่างให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมาก

 

ได้รับการสนับสนุนโดย  เว็บบาคาร่าที่คนเล่นเยอะที่สุด

ภาพแต่งหน้าสะท้อนกระจก

ภาพแต่งหน้าสะท้อนกระจก หนึ่งในเทคนิคการถ่ายรูปกับกระจกให้น่าสนใจ

การแต่งหน้าเป็นการแสดงถึงความสวยความงามของเหล่าสตรีทั้งหลาย ไม่ว่าสาวคนไหนก็ต้องแต่งหน้าด้วยกันทั้งนั้น แต่ถ้าสาวคนไหนไม่ได้แต่งหน้า ก็คงต้องบอกว่ายากนะสำหรับการถ่ายเทคนิคแบบนี้ เพราะมันจำเป็นต้องอาศัยความเป็นธรรมชาติของการแต่หน้าด้วย

การถ่ายแนวนี้ก็เป็นอะไรที่เห็นได้อย่างบ่อยเช่นกัน คือการถ่ายลงนิตยสาร หรือว่าการถถ่ายโปรโมทโฆษณาสินค้าจำพวกเครื่องสำอางเป็นหลักนั้นเอง เห็นบ่อยมากๆเลยล่ะ การถ้าแบบนี้จะเป็นการเจาะความสนใจไปที่ใบหน้าของตัวแบบเป็นหลัง ดังนั้นแล้ว จึงมีความไม่ยากจนเกินไป แล้วก็ถ่ายเล่นได้อย่างง่ายๆ

การถ่ายเทคนิคนี้ จะมีสองสิ่งที่เป็นองประกอบสำคัญเพื่อที่จะทำให้ภาพนั้นสมบูรณ์ นั้นก็คือ หน้าของตัวแบบ และแสงหน้ากระจกนั้นเอง ดังนั้นแล้วจะเห็นว่าเมื่อเป็นการถ่ายเจาะเพียงแค่ประมาณครึ่งตัวถึงประมาตรงอกของแบบก็จริง อาจจะคิดว่าการจัดเตรียมสถานที่อาจจะไม่ยากมากนัก

แต่จริงๆแล้วต้องการการจัดฉากมากพอสมควรเลยล่ะ อย่างแรกคือของหน้ากระจกนั้น ความจริงเรื่องนี้คงไม่ต้องจัดมาก เพราะว่าปกติเหล่าสาวๆทั้งหลายก็ต้องมีเครื่องสำอางและอุปกรณ์อย่างมากมายอยู่แล้ว ดังนั้นแล้วปล่อยให้รกๆแบบนั้นได้เลย ต่อมาคือเรื่องของแสง แสงหน้ากระจกแต่งหน้านั้น จะต้องมีแสงที่สว่างพอเหมาะกับการแต่งหน้ามากๆ ไม่ควรจะเป็นแค่แสงของห้อง มันไม่เพียงพอแล้วก็ทิศทางแสงก็ไม่ได้ด้วย ดังนั้นแล้วจะต้องเป็นแสงของกระจกแต่งหน้านั้นเลย ต่อมาก็เป็นฉากที่สะท้อนกับกระจกด้วย จำเป็นจะต้องแสดงถึงความเป็นห้องแต่งตัวของสาวๆด้วย

จะได้ดูเข้ากันกับโจทย์ของการถ่ายแบบนี้ เรื่องต่อมานั้นก็คือตัวแบบ จริงอยู่ที่เป็นภาพที่เราจะจัดฉากให้ตัวแบบกำลังแต่งหน้า แต่ไม่ได้หมายความว่าหน้านางแบบยังแต่งไม่เสร็จนะ เราจะต้องให้แบบแต่งหน้าให้เสร็จจริงๆเสียก่อน แล้วค่อยแอบท่าถ่ายรูปเหมือนกำลังแต่งอยู่นั้นเอง ถึงจะได้ภาพของสาวที่สวยเพอเฟ็ค แน่นอนแหละว่าตัวแบบคงไม่ยอมให้ถ่ายแบบยังแต่หน้าครึ่งๆกลางๆแน่ๆล่ะ ไม่เช่นนั้นแล้วจะออกมาเป็นผีได้เลยนะ

การถ่ายแบบนี้จริงๆแล้วก็เหมาะกับแสงสีนวลๆหรือแสงสีขาวก็ได้ แต่ในความเป็นจริง ที่การแต่งหน้าจริงๆอาจจะต้องการแสงสีเดียวกับที่ๆเรากำลังจะไป เช่นถ้าออกนอกบ้านเฉยๆ ก็ต้องแต่งหน้ากับแสงสีขาว แต่ถ้าต้องไปงานราตรีแสงส้ม ก็ต้องแต่งหน้าที่แสงไฟส้มเช่นเดียวกัน จะได้ทำให้เราเห็นภาพได้ชัดเจนว่าเรากำลังดูเป็นแบบไหนกับแสงนั้นๆ

 

สนับสนุนเรื่องราวโดย  Holiday Palace ฝากขั้นต่ำ 100

กฎแห่งสีในการถ่ายภาพ

ไม่ว่าเรานั้นจะเริ่มนับหนึ่งในการถ่ายภาพหรือว่าเรานั้นจะเคยมีประสบการณ์ในการทำงานด้านศิลปะมาก่อน โดยช่างภาพหรือผู้ที่มีประสบการณ์ในการถ่ายภาพพวกเขาเหล่านี้นั้นมักจะไม่ค่อยคิดว่าตนเองนั้นเป็นศิลปิน

โดยเฉพาะในการถ่ายภาพเพื่อธุรกิจหรือการภาพถ่ายเพื่อหาผลกำไรมักจะมีข้อจำกัดในการถ่ายภาพที่มากมาย ทำให้ไม่สามารถมีอิสระและการใช้ความคิดสร้างสรรค์ที่จะใช้กับชิ้นงานหรือการถ่ายภาพได้อย่างเต็มที่ทำให้สิ่งเหล่านั้นถูกบดบังและคิดว่าการถ่ายภาพนั้นไม่ใช่งานศิลปะ 

บางคนอาจจะคิดว่าเรานั้นไม่สามารถถ่ายภาพแบบนี้ได้หรอก เพราะเรานั้นไม่มีเซ้นและมองว่าไม่สามารถที่จะถ่ายภาพออกมาให้ดูเป็นศิลปะได้เลย ซึ่งจริงๆแล้วนั้นช่างทุกคนสามารถที่จะถ่ายภาพในแบบต่างๆได้เพราะการถ่ายภาพนั้นถือว่าเป็นศิลปะอย่างหนึ่งเมื่อไหร่ที่เราได้มีการถ่ายภาพนั้นก็ถือว่าเรานั้นคือศิลปินคนหนึ่งนั่นเอง

เพราะการถ่ายภาพนั้นถือเป็นการวาดภาพด้วยแสงนั่นเอง อยู่ที่ว่าเรานั้นจะมองตัวเองว่ามีความพยายามมากพอที่จะเป็นศิลปินหรือเปล่านั่นเอง และสิ่งที่แสดงถึงความเป็นศิลปินในการถ่ายภาพ บางคนอาจจะคิดว่าการถ่ายเซฟฟี่แล้วดูไม่ดีก็เลยอาจจะมีการเปลี่ยนท่าเพราะเรานั้นอาจจะมีมุมบางมุมที่ดูดี

และเชื่อว่าทุกคนเคยผ่านประสบการณ์อย่างนี้มาแน่นอน บาครั้งนั้นเราอาจจะไม่ได้คิดว่าความเพียรพยายามของเรานั้นมีความสำคัญแต่สิ่งนี้ถือว่าเป็นกระบวนการหนึ่งของการเป็นศิลปินเลยทีเดียว เมื่อใดก็ตามที่เรามีการแก้ปัญหาด้วยการใช้ความคิดสร้างสรรค์เมื่อนั้นก็ถือว่าเป็นเหตุผลข้อหนึ่งที่เรานั้นจะสามารถเรียนตัวเองว่าศิลปินได้

กฎแห่งสีนั้นถือว่าเป็นกุญแจสำคัญในการที่จะช่วยให้เข้าใจว่าทำไมภาพนี้มันดูแย่หรือดูขาดอะไรไปเรานั้นสามารถที่จะแก้ไขในจุดไหนได้ ในช่วงที่มีการถ่ายภาพแรกๆนั้นอาจจะยังไม่ได้มีความเข้าใจในเรื่องสี แต่แน่นอนว่ามนุษย์ทุกคนนั้นมีการคอบสนองในเรื่องสีที่คล้ายๆกันและสิ่งเหล่านี้นั้นมักจะมาจากจิตใต้สำนึก

ยกตัวอย่างเช่น คนส่วนใหญ่นั้นจะรู้สึกสบายใจเมื่อมองไปยังพื้นที่สีเขียว อย่างไรก็ตามเราไม่สามารถปฏิเสธเรื่องสีเพราะสีถือเป็นสิ่งที่มีพลังสำคัญอย่างมาก เป็นสิ่งที่ขับดันเม็ดเศษที่ศิลปินต้องการจะสื่ออกไปถึงผู้ชมนั่นเอง

สีไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของแม่สีแสง หรือสีในแบบวัตถุธาตุความตรงกันข้ามของสีและสีเกี่ยวกับจิตวิทยา เป็นเรื่องที่ช่างภาพทุกคนนั้นควรที่จะให้ความใส่ใจในภาพของตัวเองเพราะภาพจะสวยงามได้นั้นก็ขึ้นอยู่กับมุมมองและสีในภาพด้วย

 

สนับสนุนโดย  สมัคร gclub royal1688

แสงและเงาสร้างมิติให้กับภาพ

แสงและเงาสร้างมิติให้กับภาพ หนึ่งในข้อดีการถ่าย Portrait ด้วยภาพขาวดำ

ภาพสีและภาพขาวดำ มีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดในเรื่องแสงและเงามากๆเลย ด้วยความเป็น simple สุดๆของภาพขาวดำนั้น จะมีเพียงแค่สีดำและขาว ที่ไล่เฉดตามแสงและเงาเพียงเท่านั้น ต่างจากภาพสีที่มีแสงและเงาที่กระทบบนสีหลายหลาย ให้ความรู้สึกและความหมายของภาพที่ต่างกัน และที่ต่างกันที่สุดก็คือ มิติ นี่แหละ

ถ้าภาพขาวดำไม่เล่นเรื่องมิติที่เกิดจากแสงและเงาก็เรียกได้ว่าไม่มีอะไรให้เล่นแล้ว เพราะทุกสิ่งที่ถูกบันทึกลงบนภาพขาวดำนั้น คือวัดกันที่ความมืดและสว่างเท่านั้น เรื่องของสีนั้นอาจจะส่งผลต่อเฉดของสีขาวดำก็จริง

แต่นั้นก็ไม่ใช่โจทย์ของนักถ่ายภาพขาวดำสักเท่าไหร่ พวกเขามักจะเลือกสีของแบบให้มีความเท่าเทียมกันของสีเขาและดำ แล้วก็จริงอยู่แหละว่าการถ่ายภาพสีเพื่อเล่นแสงและเงาก็มีอยู่มากมาย แล้วก็สวยงามเช่นกัน เพียงแต่ว่า ภาพขาวดำมันเกิดมาเพื่อการนี้ของแท้เลย คือต้องใช้แสงและเงาเท่านั้นเพื่อสร้างภาพให้มีมิติ ภาพสีนั้นถ้าไม่มีเรื่องของแสงและเงา อย่างน้อยก็มีสีที่ต่างกันที่ช่วยสร้างมิติขึ้นมา

มิติจากภาพขาวดำดีกว่ายังไง การที่ภาพสีและภาพขาวดำนั้นจะมีความเท่าเทียมกันของแสงและเงานั้น เกือบจะเรียกได้ว่าไม่มีจริง เพราะว่า สีนั้นถ้ามีมากเกินกว่าหนึ่งสี ก็จะทำให้สีในภาพสร้างมิติอีกมิตินึงขึ้นมาทันที แต่ถ้าภาพขาวดำ ถ่ายให้ตาย ก็มีเพียงสีขาวดำ ที่สร้างมิติภาพร่วมกันในภาพเดียวนั้น ถ้าจะให้ทำให้ใกล้เคียงกันจริงๆ

ก็คงต้องให้ตัวแบบถอดชุดทั้งหมดจนเห็นแต่เพียงสีเนื้อ แล้วก็เล่นแสงเงาในห้องมืดเท่านั้น ถึงจะแสดงถึงมิติภาพได้คล้ายกับสิ่งที่ภาพขาวดำมอบให้ ภาพที่เป็นเฉพาะขาวดำนั้น ถ้ามีแสงตกกระทบให้เกิดทรวดทรงของตัวนางแบบ ก็จะสร้างมิติที่ดูหน้าสนใจอย่างมากสำหรับงาน Portrait ไม่ว่าจะเป็นเงาบนใบหน้า เงาตามกล้ามเนื้อ และร่างกาย

ก็เป็นตัวบงบอกถึงมิติภาพทั้งหนั้น การเล่นส่วนโค้งส่วนเว้ารูปร่างร่างกายนั้นก็เป็นสิ่งที่ภาพขาวดำนั้นทำได้ดีอย่างยิ่งเลย ดังนั้นแล้วไม่แปลกหรอกถ้าเราเห็นภาพใดก็แล้วแต่ พยายามเล่นทรวดทรงของแบบนั้น มักจะเลือกถ่ายด้วยภาพขาวดำ ที่มีความชัดเจนเรื่องนี้กว่ามากๆ ส่วนภาพสีนั้นการมาถ่ายตามที่แสงและเงาต่างกันเยอะๆ อาจจะทำให้เป็นภาพเสียสำหรับส่วนที่เป็นสีโดนเงาจนมืดเป็นสีฉ้ำๆ ดังนั้นแล้วมันจึงเล่นได้ยากกว่านั้นเอง

 

ได้รับการสนับสนุนโดย  เปิดบัญชีคาสิโนขั้นต่ำ100

ZEN MIND ไร้ร่องรอย 

เมื่อปฏิบัติเซน เธอจะเป็นหนึ่งเดียวกับเซน ไม่มีเธอ ไม่มีซาเซน เมื่อเธอคำนับก็จะไม่มีพระพุทธเจ้า ไม่มีตัวเธอ มีแต่การคำนับที่สมบูรณ์เท่านั้นที่เกิดขึ้น นี่คือนิพพาน

เมื่อองค์พระพุทธเจ้า ถ่ายทอดการปฏิบัตินี้ให้กับพระมหากัสสะปะ พระองค์เพียงแต่ทรงหยิบดอกไม้ขึ้นพร้อมทรงแย้มพระสรวล มีเพียงพระมหากัสสะปเท่านั้นที่เข้าใจความหมายของพระองค์ท่าน ไม่มีใครอื่นที่เข้าใจ

เราไม่รู้หรอกว่านี่คือเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์หรือไม่ แต่มันหมายถึงอะไรบางอย่างแน่นอน มันคือการแสดงให้เห็นถึงวิถีดั้งเดิมของเรา กิจกรรมที่ครอบคลุมทุกสิ่งทุกอย่างคือกิจกรรมที่แท้จริง ความลับของกิจกรรมนี้ได้รับการถ่ายทอดจากองค์พระพุทธเจ้ามายังพวกเรา นี่คือการปฏิบัติเซน ไม่ใช่คำสอนที่พระพุทธองค์ทรงสอนหรือกฎต่างๆ

เกี่ยวกับชีวิตที่พระองค์ทรงกำหนดขึ้น คำสอนหรือกฎจะต้องมีการเปลี่ยนแปลงไปตามสถานที่ หรือตามผู้ที่ปฏิบัติ แต่ความลับของการปฏิบัตินี้จะเปลี่ยนแปลงไม่ได้ มันเป็นความจริงเสมอ

เพราะฉะนั้น สำหรับพวกเราแล้ว ไม่มีวิถีอื่นใดอีกในการใช้ชีวิตบนโลกนี้ ฉันคิดว่านี่คอนข้างจะจริง มันเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ง่ายเข้าใจได้ง่าย และปฏิบัติได้ง่าย ถ้าเธอเปรียบเทียบชีวิตที่ตั้งอยู่บนการปฏิบัติกับสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกนี้ หรือในสังคมมนุษย์ขณะนี้ เธอจะพบว่าความจริงที่พระองค์ทรงทิ้งไว้ให้เรานั้นมีค่าขนาดไหน นี่เป็นสิ่งที่ธรรมดามาก และการปฏิบัติก็ธรรมดามากด้วย กระนั้นก็ตาม เราจะต้องไม่เพิกเฉยกับมัน เราต้องค้นหาจนพบคุณค่านี้ยิ่งใหญ่นี้

ปกติแล้วอะไรที่เป็นเรื่องธรรมดา เราจะบอกว่า อ้อ ฉันรู้แล้ว มันธรรมดามาก ใครๆก็รู้กัน แต่ถ้าเราไม่พบคุณค่าของมัน ก็ไร้ความหมาย ก็เท่ากับการไม่รู้อะไรเลย ยิ่งเธอเข้าใจประเพณีของเธอเท่าไร เธอก็จะยิ่งเข้าใจว่าคำสอนนี้จริงแท้และสำคัญแค่ไหน เพราะฉะนั้น แทนที่จะเอาแต่วิพากษ์วิจารณ์ประเพณีของเธอ จงทุ่มเททั้งร่างกายและจิตใจในการฝึกวิถึชีวิตที่แสนจะธรรมดานี้ แล้วสังคมและประเพณีจะงอกงามจากตัวเธอเอง