Wide angle Lens

หนึ่งในพื้นฐานเลนส์ที่ทุกคนควรรจะได้เรียนรู้การใช้แล้วก็ได้รู้พื้นฐานว่าควรจะได้ใช้เลนส์ระยะกว้างแบบนี้เมื่อไหร่

ซึ่งประวัติศาสตร์เลนส์ระยะที่เรียกว่ามุมกว้างนี้จริงๆแล้วเป็นเลนส์ที่ทำได้ยากมาก ยิ่งสมัยแรกๆที่มีกล้องฟิล์มโผล่ขึ้นมานั้น เลนส์มุมกว้างยังไม่มีใครจินตนาการออกเลยว่าเป็นอย่างไร

แต่พอมีค่ายที่สามารถคิดค้นขึ้นมานั้นก็ทำให้เลนส์ระยะนี้ดังเปรี้ยงขึ้นมา แต่ละค่ายแห่กันสร้างสูตรเลนส์มุมกว้างขึ้นมาบ้าง แล้วเหล่าช่างภาพใครได้ใช้ก็ถือว่าสุดยอดหรูแล้ว

 

นั้นเป็นเหตุให้กล้องฟิล์มในยุคสมัยก่อนที่เป็นระบบกล้องที่ไม่ใช่มองผ่านเลนส์ มีกรอบเอาไว้คอมโพสภาพเพียงแค่ระยะ 50mm แล้วนั้นก็เป็นขึ้นจำกัดในการใช้เลนส์ระยะมุมกว้างนี้

เลนส์มุมกว้างนั้นเป็นเลนส์ที่สร้างความไม่สมจริงให้กับภาพมากที่สุด ยิ่งระยะยิ่งกว้าง (นั้นก็คือตัวเลขยิ่งเยอะ)

ก็จะยิ่งทำให้ภาพนั้นดูกว้างขึ้น ตรงกลางจะดูเล็กและไกลขึ้น แล้วตามขอบภาพจะดูกว้างขึ้นไปอีก เหมือนมีการยืดออกไปอีก นั้นเป็นเหตุให้ภาพที่ถ่ายในที่แคบๆจะทำให้ที่นั้นดูกว้างใหญ่ขึ้นมา

ดังนั้นเลนส์ประเภทนี้จึงเหมาะอย่างมากกับการนำไปถ่ายสถาปัตยกรรม แล้วก็ยิ่งเรื่องสาย landscape ยิ่งเหมาะเช่นกันเพราะจะสร้างความดูอลังการได้อย่างมากขึ้นเยอะ แต่บางคนอาจจะคิดว่ารายละเอียดดูเล็กเกินไป ซึ่งถึงแม้ว่าจะมีคนบอกกันว่าเลนส์ประเภทนี้เหมาะกับการถ่ายภาพสไตล์นู้นนี่

ผมก็ต้องของบอกว่าไม่เชิงซะทีเดียวนะ เพราะว่าเลนส์มุมกว้างนำไปถ่ายภาพ Portrait ก็พอได้เหมือนกัน แถมจะช่วยให้ตัวแบบนั้นขายาวขึ้นด้วยถ้าจัดคอมโพสให้ขาอยู่แถวๆขอบนอกจุดตัดเก้าช่อง

แต่ก็ต้องขอเตือนเรื่องการคอมโพสใบหน้า ว่าไม่ควรจัดไว้นอกช่องกลางของจุดตัดเก้าชองนี้ เพราะจะทำให้ใบหน้ายืดไม่ก็บานออกได้

เลนส์ประเภทมุมกว้างนี้ก็มีแบ่งออกเป็นอีกสองแบบคือ Wide angle แล้วก็ Ultra Wide angle นั้นก็คือกว้างแล้วก็กว้างมาก ระยะนี้ถ้าจะเริ่มใช้ก็ขอแนะนำระยะต้นๆเช่น 35mm ใช้ได้ง่ายมากแล้วก็เป็นระยะเริ่มต้นที่โด่งดังที่สุดของระยะนี้ ทำให้คนที่รู้สึกอึดอัดกับระยะ normal ได้รู้สึกถ่ายง่ายขึ้น ส่วนตัวผมชอบใช้ระยะ 24mm และ 35mm